Hij zit in ‘t wagentje
Ik duw hem voort
Spreek zachte woordjes
Weet dat hij me niet hoort
Veeg zijn mond schoon
Kleed hem aan
Hij mummelt wat
Ik kan hem niet verstaan
Van kind tot man
Van man tot kind
Van graf tot wieg
Niets wat hem hier nog bindt
Kleine stapjes
Kleine hapjes
Een paar woordjes, onverwacht.
En als hij toch weer even lacht:
Tranen van vreugde
En van verdriet
Hij is mijn vader
En hij is het niet
Een leven in blessuretijd
Een strijd die hij niet wint
Wachtend op het eindsignaal
Tot dan is hij mijn kind
Loes Gouweloos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten