Ruimte had hij nodig,
ruimte, lucht en licht.
Waar hij woonde, waar hij werkte,
de wind in zijn gezicht.
Ruimte had hij in zijn hart
voor zijn vrienden, voor zijn vrouw,
voor de natuur, voor zijn muziek,
dat is waar hij voor leven wou.
Ruimte eiste hij vastberaden
van ieder die hem tot iets dwong.
Dan kwam zijn leeuwenhart in opstand,
dat hart dat droeg hij op zijn tong.
Als zijn ruimte werd bedreigd,
vocht hij ongenadig fel
met oerkracht, dus hij won altijd,
niemand kreeg hem in een cel.
* * *
Een cel op zoek naar ruimte
sloop in hem voort, als een dief in de nacht.
Voor hij het wist, was hij geveld,
hier hielp zelfs niet zijn leeuwenkracht…
Strijdend tot het einde toe,
betrad hij de ruimte aan het eind van zijn pad.
'Hij had nog zoveel willen doen…'
Wel ruimte, maar niet genoeg tijd gehad.
Loes Gouweloos
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten