Verdwaald

Ze leven hun leven in de schaduw
Van ouders, chef, hun man of vrouw.
De blik omlaag, met een verlegen glimlach
Blijven ze stil en eeuwig trouw.

Onopgemerkt doen ze hun werk.
Ze schuifelen met hun beste beentje voor.
Ze zwijgen weerloos als de anderen hen kwetsen
Ze slikken en ze stamelen - en gaan door.

Net iets anders dan de anderen,
Altijd net een stap te laat.
De losers die het steeds weer net niet halen.
Ze doen hun best en geen vlieg kwaad.

In de kantlijn van het leven
Langs de stoeprand, in de goot:
Vreemdelingen die verdwaald zijn
Van hun geboorte tot hun dood.

Niemand tot last, ze klagen nooit.
Onzichtbaar, struikelend, zacht en broos.
Gelukkig heeft een dichter ooit geschreven:
'Alles van waarde is weerloos'.


Loes Gouweloos